aklımda Kalanlar > geziden Kalanlar > kadrajda Kalanlar

Biz penceremizden bir dünyaya bakıyoruz. Herkesin penceresi aynı yere bakmıyor. Bakmasın da zaten. Paylaşmak istediğimiz de  bir tat bir doku. Hatıra yani. Bir belge. Buradan geçmenin, orada laflamanın, şuradan bakmanın belgesi. İadesi yok. Baktın, gördün. Bakamadın kaçar ışık. Yazdın, döktün. Yapamazsan uçar laflar. Kaldığı kadarıyla mevzular ışıkla çizildi sunuldu. Budur bu sayfanın hikayesi.

kuşlar özgür doğar

Kuşlar özgürdür. Eğer özgür bırakırsak. Neden kuş diye soran çok. Belki çok sebebi var. Belki sebep aramaya gerek yok. Olağanüstüler. Özgün karakterleri var. Dişisi erkeğinden, genci yetişkininden farklı. Mevsim mevsim değişiyorlar. En iyi bilirim dediğiniz türü tanıyamayınca bir şaşkınlık sarıyor her yanınızı. Koskoca dünyanın tepesinde, ekosistemi ayakta tutan kanatlarını çırpıp uçan da var uçamayan da. Kuşçular da bir alem. Gözlemcisi var, biyoloğu var, ornifotocu denilen fotoğrafçısı da. Kuşçu diye tanınıyorlar. Kendi aralarında bir kardeşlik var. Ama, araziye çıkamayan kuşçu bir görse Yalıçapkını’nı Trakus‘da, çatlar kıskançlığından. Bu da bir tutku yani. Pek büyük bir aşk, aman dikkat. Budur bu sayfanın hikayesi.

uçsuz bucaksız tekno alem

Ekipman ne kendi kendine fotoğraf çekebilir ne de iyi fotoğrafı seçebilir. Kuşları hiç umursamaz, onları arayıp bulamaz. Oturup iki lafı tek başına yazamaz. En önemlisi vizörün arkasındaki gözdür. Klavyedeki parmak, arazideki ayaklar, ayazda kalmış kulaklar önemlidir. Doğru. Ama iyi çalışmalar yaratmamızı sağlayan bu cihazlara hayranlığımız azalmıyor işte. Hele bir de tutku varsa bu yönde…

tekno Kalanlar, burada fotoğraf iş akışında ekipmanıyla çabasını anlatıyor. Fotoğraf ve kuş gözlem ekipmanlarını yazıp çiziyor. Yazılımları, depolama sistemlerini, yardımcı malzemeleri tecrübe edip aktarıyor. Gücü yeterse, pek beğendikleri ekipmanlarına en yenilerini katıyor. Budur bu sayfanın hikayesi.
.
.
↓
.

…